یا (تار کشی ، تون کشی). بستن رشته های تار روی میله های بالا و پایین دار توسط (چله کش).با وجه به اینکه چله یا تارپایه و اساس کار فرشبافی است چله کشی را می توان مهمترین وحساس ترین مرحله کار فرشبافی دانست زیرا هرگونه نابه سامانی و عدم سلامت در تار بر بنا و اساس دست بافته لطمه وارد میکند. چله کشی بر دار های عمودی و افقی به شرح زیر می باشد: الف- چله کشی نامتقارن (فارسی) 1- چله کشی یک طرفه یا ( چله کشی یک صفحه ای): ابتدا در محیطی باز با استفاده از میخ های که فاصله مناسب از همدیگر بر روی زمین نصب گردیده نخ ها را تنظیم کرده و به دور میخ ها می پیچند، سپس تیر سر دار را از درون چله ها گذرانیده و این تیر را با چله ها روی دار در جای خود قرار می دهند و قسمت پایین چله ها را با ریسمانی که زیر پیچ نام دارد و به دور زیر دار پیچیده شده می دوزند. بدیهی است سر نخ اضافی تار باید به طرف بالای دار قرار گیرد تا بتوانند در هنگام لزوم طول تار ها را نسبت به طول فرش اضافه کنند. 2- چله دو طرفه یا ( چله کشی دو صفحه ای) گردان: برای اینگونه چله کشی نخ های تار به میزان کمی بیشتر از دو برابر فاصله تیرهای سردار و زیر دار انتخاب می گردد و تار دو رویه بسته می شود و در حقیقت چله با پیشرفت کار بافت به دور تیر های سر دار و زیر دار می چرخد و قسمت بافته شده را به پشت دار می برد وچله های سفید را برای ادامه ی بافت به رو می آورند و جای بافنده همواره ثابت است. ب- چلکشی متقارن(ترکی): در این نوع چله کشی نیز تار دو رویه است و دار قالی را دور می زند وبنابراین دار به گونه ای باید نصب شود که نخ چله به سادگی آن را دور زند. برای چله کشی با اینگونه دارها ابتدا دو نخ را که به نام های (هاف) در بالا و (مهار) در پایین نامیده می شود به موازات هم و موازی سردارو زیر دار روی راست رو و چپ رو می بندند سپس دو نفر جهت چله کشی آماده می شوند، یکی در بالای دار و دیگری در پبیین آن می نشیند، نفر اول گلوله نخ چله را پس از محکم کردن بر زیر دار از روی نخ افقی اول (مهار) و زیر نخ افقی دوم( هاف) عبور داده و به طرف نفر دوم می اندازد و نفر دوم با گرفتن گلوله نخ و پس از پیچاندن آن به دور سردار با رعایت نظم و احتیاط گلوله را از روی نخ هاف و زیر نخ (مهار) به جنب همکارش رها می کنداین کار تا پایان چله کشی ادامه می یابد. نفرات چله کش نخ ها را باید با تنظیم فاصله و اصطحکام لازم به دور سر دار و زیر دار بپیچند زیرا در صورتی که کار آنها یکنواخت نباشد یا کمتر یا بیشتر از حد معمول نخ ها را شل یا سفت کار گذارند فرش پس از بافت دارای نواقصی مانند سره یا چین و چروک خواهد شد و رفع آنهبه آسانی امکان پذیر نیست. بنا براین عمل چله کشی یک دار باید در یک مرحله شروع و خاتمه یابد و در یک روز انجام شود تا تارها افت نکند و دو دستی ایجاد نشود. به هنگام چله کشی انجام دهنده ی این کار باید به نکات زیر توجه کند: الف- نکاتی که قبل از شروع باید به آن توجه کرد: 1- استحکام دار و قدرت تحمل آن با توجه به فشار قابل ملاحضه ای که تار ها بر دار وارد می سازند و می تواند در ازاء هر تار 1 تا 3 کیلو گرم باشد برسی و تائید گردد. 2- مشخص ساختن عرض و طول فرش مورد نظرتا از انجام کار اضافی جلو گیری شود و و برنامه ی کار به دقت انجام شود. 3- تعداد رجشمار تعیین گردد. 4- نخ مناسب با نقشه و طرح از لحاظ جنس نمره و لا انتخاب گردد و مقدار کافی در اختیار چله کش قرار گیرد. 5- دار از لحاظ استقرار آن و عمود بودن چوبهای سردار و زیر دار با چپ رو و راست رو وسایر قطعاتت آن بررسی گردد. ب) نکاتی که در ضمن چله کشی باید مورد توجه باشد: 1-کشش تارها در تمام مدت چله کشییک نواخت صورت گیرد. 2- در صورت اتمام نخ چله نخ جدید از هر جهت از جمله جنس، قطر، لا ،کشش و استقامت با نخ قبلی یکسان باشد. 3-توزیع نخ چله از لحاظ فاصله نخ ها در سردار و زیر دار یکنواخت صورت پذیرد. 4- تعداد تارها در دو نیمه راست و چپ کار یک اندازه باشد تا فشار تارهابر دستگاه به درستی تقسیم شود برای انجام حتمی این کار چله کش ها بر روی سردار و زیردار خطوطی مانند درجات خط کش می کشند یا میخ هایی می کوبند. 5- فاصله ی نخ چله در فرشهابرای بافت های مختلف به شرح زیر است: اول- در فرشهای تخت فاصله یک قطر نخ. دوم- در فرشهای نیم لول با فاصله یک قطر نخ با دوتقسیم. سوم- در فرشهای نیم لول جفت نما فاصله یک قطر ونیم نخ و دو تقسیم. چهارم- تمام لول بدون فاصله با دو تقسیم.