چراغ. وسیله ای است که در آن چراغ می افروزند و آن معرب «کندیل» است (لد) چراغ دان و فانوس (فن) در فرش قندیل شکل چراغ دادن است که معمولاً در دو طرف ترنج بافته می شود. در طرحهای ابنیه و محرابی فرش، شکل آن به عنوان روشن کننده محراب یا مسجد در قسمت بالایی به گونه آویخته بافته می گردد. اصولاً چراغ و جای چراغی که «جار» نام دارد از جمله نقشمایه های رایج فرش است که معمولاً طراحان و فرش بافان با الهام ازنمونه های موجود در اماکن عمومی و محل زندگی خود طرح ریزی می کنند و پر فرش می بافند. زیباترین نوع قندیل در طرفین ترنج فرش طرح آرامگاه شیخ صفی الدین اردبیلی موزه «ویکتوریا و آلبرت لندن» نگهداری می گردد بافته شده است.