کمتر فرآورده ای یافت می گردد که در ارتباط با سایر فعالیت های اقتصادی جامعه گسترده ای چون فرش وسیع و همه جانبه داشته باشد این خود نشانگر اهمیت اقتصادی این دستباف صد در صد هنری است.فرش مستقیم و غیر مستقیم با سایر کوشش های اقتصادی مردم ما در ارتباط است، برخی شاخه های این ارتباط به شرح زیر می باشد: الف: ازلحاظ مواد اولیه از جمله با افراد و موسسات زیر: 1- کشاورزان پنبه کار و افراد و مشاغلی که با ایشان سروکار دارند از جهت مصرف پنبه در نخ تار فرش. 2- دامداران و افرادی که با ایشان در ارتباط از لحاظ تأمین پشم که ماده اولیه بسیار مهم فرش است. 3- نوغان داران و پرورش دهندگان کرم ابریشم و کسانی که با ایشان در ارتباط اند مانند صاحبان توتستان ها و فروشندگان «تخم نوغان».4- فروشندگان مواد رنگ دار و رنگزای طبیعی و مصنوعی اعم از داخلی و خارجی و در نتیجه در ارتباط با واردکنندگان و گمرکات و غیره. 5- فروشندگان سایر مواد از جمله دندانه ها، ضدبیدها مواد تمیزکننده. 6- سازندگان وسایل از قبیل دار، شانه، پاتیل و غیره. ب: از جهت کار با افراد و موسسات زیر: 1- کارخانجات پنبه پاک کنی. 2- کارخانجات حلاجی پنبه و پشم یا افرادی که بطور دستی این کار را انجام می دهند. 3- کارخانجات ریسندگی و تاب دهی نخ یا افرادی که دستی این کار را انجام می دهند. 4- رنگرزان و عوامل آنها. 5- طراحان و نقشه کش ها. 6- نصب کنندگان دار، چله کش ها بافندگان، استادکاران. 7- رفوگران، ترمیم کاران، از جهت برطرف سازی عیوب فرش. 8- کارگرانی که مامور خرید انواع وسایل اند. 9- شویندگان و صیقل دهندگان فرش. پ: از لحاظ معاملات و تجارت فرش با: 1- واسطه ها، پیله وران، کسبه، تجار فرش داخلی، صادرکنندگان. 2- بازاریابان، کارگران و کارمدان موسسات تجاری. 3- موسسات دولتی چون موسسه استاندرد و تحقیقات صنعتی ایران ایران، بانک ها، گمرکات، اطاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران ... به طور کلی فرش و صنایع جنبی آن در به گردش درآوردن چرخ اقتصاد جامعه ما و ایجاد کار برای میلیون ها افراد ذیربط و نیز تقویت بنیه ی اقتصادی کشور از طریق افزای سپرده های خارجی و تامین ارز تأثیر بسزا و قابل توجه دارد.