اول | برگزاری نمایشگاه بین المللی پژوهش، فناوری و فنبازار و تبلیغات، بازاریابی 1404
روایت رسمی | آنچه در اخبار میخوانیم:
بیستوششمین نمایشگاه بینالمللی پژوهش، فناوری و فنبازار و بیستویکمین نمایشگاه بینالمللی تبلیغات، بازاریابی برگزار شد.
بیستوششمین نمایشگاه بینالمللی پژوهش، فناوری و فنبازار از ۲۲ تا ۲۵ آذرماه ۱۴۰۴ در محل دائمی نمایشگاههای بینالمللی تهران برگزار شد؛ رویدادی که هرساله در هفته پژوهش به همت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و با حضور دانشگاهها، پژوهشگاهها، پارکهای علم و فناوری و شرکتهای دانشبنیان برگزار میشود و هدف آن معرفی دستاوردهای علمی، دریافت نیازهای فناورانه و تقویت مسیر تجاریسازی عنوان شده است.
همزمان، بیستویکمین نمایشگاه بینالمللی تبلیغات، بازاریابی و صنایع وابسته نیز در همین محل برپا شد؛ نمایشگاهی با محور آشنایی با شیوههای نوین فروش، ارتباط میان ارائهدهندگان خدمات و متقاضیان، و انتقال دانش تخصصی در حوزه بازاریابی.
در این میان، مجموعه «ایرانگره» بهعنوان عضو خلاق پارک علم و فناوری، با دعوت این پارک در نمایشگاه حضور یافت و با استقرار در غرفهای مستقل، خدمت فناورانه شناسنامهدار کردن فرش دستباف و اکوسیستم دیجیتال فرش دستباف را معرفی کرد. ارائه توضیحات تخصصی درباره اهمیت ثبت هویت و اصالت فرش دستباف، نمایش نمونه شناسنامهها و معرفی فرایند کارشناسی، با استقبال فعالان حوزه فرش دستباف و پژوهشگران همراه شد و فرصتی برای توسعه ارتباطات تخصصی و نمایش پیوند میان هنر فرش دستباف و فناوریهای نوین فراهم آورد.
فضای نمایشگاه پژوهش، فناوری و فنبازار
فضای نمایشگاه تبلیغات، بازاریابی و صنایع وابسته
- روایت میدانی | آنچه پشتِ اخبار میگذرد:
بازاری که بدون فرش دستباف ساخته میشود.
نمایشگاههایی از جنس «پژوهش» و «بازاریابی» دقیقاً همان جاییاند که یک هنر باید خودش را دوباره تعریف کند؛ نه فقط برای فروش، بلکه برای دیدهشدن در زبان امروز اقتصاد و فرهنگ. با این حال، در میان انبوه محصولات خلاقانهای که از طلا تا ماگ و انواع صنایع دستی و هدایای تبلیغاتی عرضه شده بود، جای یک چیز بهطرز عجیبی خالی بود: فرش دستباف.
در بخشی که درباره برندسازی، بستهبندی و هویت محصول سخن گفته میشد، هنری که بیش از هر کالایی نیازمند روایت، اصالت و هویت است، حضور محسوسی نداشت. این در حالی است که فرش دستباف میتواند با ارائههای خلاقانه، بستهبندیهای فرهنگی و تعریف بهعنوان هدیهای سازمانی و ماندگار، یکی از جدیترین گزینههای این فضا باشد؛ نه صرفاً یک کالای سنتی، بلکه یک «برند فرهنگی».
غیبت آن، بیش از آنکه ضعف نمایشگاه باشد، نشانه کمتحرکی خودِ ماست؛ گویی هنوز بخش بزرگی از فعالان فرش دستباف، بازار امروز را جایی بیرون از دنیای خود میبینند. نتیجه هم روشن است: دیگران در حال روایتسازیاند و ما هنوز منتظر کشف شدن ماندهایم.
این نمایشگاهها فرصت یادآوری بودند؛ اینکه اگر فرش دستباف خودش را وارد میدان معرفی نکند، بازارهای جدید منتظرش نمیمانند — فقط آرامآرام بدون او شکل میگیرند.
حضور مجموعه ایران گره به عنوان تنها غرفه فرش دستباف در نمایشگاه
