ما باید به دیپلماس فرش در بعد فرهنگی که برای ما ایفای نقش میکند توجه کنیم. جایگاه فرش در مکان هایی مثل کاخ ها، هتل ها... فرش را از جنس فرهنگی ببینیم فرش را با نقشه ارزان با مواد ارزان و کیفیت ارزان نخواهیم تولید کنیم و روانه بازار کنیم. اگر برای حفظ مشتریان وفادارمان و حفظ مشتریانی که عادت دارند به فرش ایران و برای جلب آن ها شیوه های تبلیغی که مناسب هست برای این کار می شود انجام دهیم در کلیت کلام می تواند موثر واقع شود.
مشکل اصلی ما تحریم ها هستند. فرشهای ماشینی بهترین نقشه های ما را برداشت کرده و در دنیا عرضه می کنند. الآن بازار تمام فرش های ماشینی دنیا خوابیده، بخاطر اینکه این فرش ( دستباف ایرانی ) اولا ایرانی هست دوما نقشه ها و رنگ های بسیار عالی دارد و هیچ ضرری هم برای فرش ماشینی ندارند.
خوشبختانه هنوز در دنیا جایگاه فرشمان را از دست نداده ایم یعنی در دنیا در بین 7 میلیارد جمعیت دنیا وقتی سخن از فرش دستباف می شود می گویند فرش ایرانی. بهترین و نفیس ترین فرش های دنیا را ایران درست می کند. با وجود تحریم همچنان فرش ایرانی در تمامی فروشگاه های اروپایی موجود است اما تمامی این فرش های ایرانی در انبار است و فر ش های نپال و پاکستان را می فروشند. باید کاری کنیم که مثل قدیم فرش را بعنوان سرمایه خریداری کنند. خوشبختانه در دنیای امروز به آسانی می توان به مصرف کننده اطلاع رسانی کرد اگر مصرف کننده زبان فرش را بداند زمانیکه فرش را نگاه می کند بعد حاضر می شود هزینه اش را بدهد و فرش نپالی نخرد. اگر نگاه مان هنری باشد مصرف کننده هنر می خرد نه پارچه!
اگر ما بخواهیم به فرش و این چندین سال نگاه کنیم که این رویداد چی بوده که فرش ایران به اینجا رسیده و یک مقداری از ارزشش کم شده یعنی از قدرت فروشش کم شده چند جنبه بزرگ را میشود تکیه کرد اولا که یک واقعیتی هست که امروز کف پوشهای جدید آمده و دید نسبت به فرش تغییر کرده. قدیم ها اگر یک سالن 400 متری بود 300 متر آن فرش بود ولی حالا اینطور نیست کف پوشهای جدید، پارکت، لمینت... دوما مساکن امروزی مدرن هستند و با فرش سنتی مطابقت و هم خوانی ندارد.
یکی از بزرگ ترین مشکلات ما در دنیا تبلیغات است. ممکنه ما تولیدات خوب داشته باشیم اما ارتباطات خوب را نداریم نتوانستیم چیزی به سلیقه امروز به زبان امروز درست کنیم. دو مسئله ای که امروز مطرح است یکی ارتباطات و دیگر سرعت زمان بافت ما به خوبی سرعت بافت هندوستان و پاکستان و افغانستان نیست و این ما را عقب می اندازد یا سفارش پذیری ما مثل آن ها نیست.
محصولی که میخواهد به بازار عرضه شود این چه خصوصیاتی باید داشته باشد تولید کننده افکارش را درست میکند بنا به اینکه چی میخواهد تولید کند کجا میخواهد عرضه کند بنظر من یکی از چیزهای مهم در این محصول، خود محصول است. چه سایزی؟ چه رنگی؟ چه نقشه ای؟ ... که دنیا می پسندد را انتخاب کنیم متاسفانه در قسمت سنتی بودن خود گیر کرده ایم.
ما تولید کنندگان تنبل شده ایم عادت کرده ایم با کار کم استفاده خوب را داشته باشیم امروز دنیا یه مقداری متفاوت شده امروز وقتی میبینیم فرش ماشینی از نظر ظاهر شانه به شانه فرش دستباف میان جلو و قیمت تمام شده آنها اصلا قابل قیاس نیست می طلبد که تولید کننده های مه یه مقداری سواد و هنر خودشان را بالا ببرند در فضای هنری کاری خودشان تحقیق بیشتری داشته باشند.
سخنرانی یاسر حنیفی معاونت تولید مرکز ملی فرش ایران
ستادی در مرکز ملی فرش تشکیل شده در سال گذشته با در حقیقت همت جناب آقای مدرس خیابانی به جهت نگاهی که داشتند برای اینکه تصمیم گیری ها در همه حوزه ها باید از بخش خصوصی انجام شود و حداقل راهکارها و راه حل ها و ما در بخش دولت بشنویم ستاد عالی راه بری فرش دستباف یک ساختاری ایجاد شد یک محوریت اتحادیه صادرکنندگان و تولید کنندگان فرش دستباف و سایر مجموعه های تشکل هایی که در فرش دستباف فعال بودند.
سخنرانی علی بردبار تولیدکننده و فروشنده فرش دستباف
ما تولیدکنندگان و فروشندگانمان که در اصل از هویت فرش ایران صحبت میکنیم. ما بنظر من باید کالا ها را دو دسته کنیم کالاهای تجاری و کالاهای هنری. تولید کننده ای که فرش هنری تولید میکند آیا خریدار کالای خودش در بازار دست دوم است؟ مواد اولیه که تولید کننده امروز استفاده میکنند آیا گرایش به تولید هنری مثلا قالی قم در بازار جهانی امروز با مشکل رنگ روبه رو است یعنی برگشت کالا.
کاری که مجموعه ایران گره انجام دادند این بود که از اول فرآیند تولید فرش دستباف تا مرحله آخر که فروش باشد، آیتم ها را بررسی کرد. یک سری آیتمهایی که برخی تولید کنندگان توجه نمیکردند و لحاظ نمیشود را استخراج کردیم که مهمترین آن هزینه های غیر مستقیم هستند مثل هزینه انرژی مصرفی، دفتر اجاره شده و... و در نهایت سرمایه ای که برای تولید فرش طی چند سال در گردش است تا فرش به تولید برسد.
پارسال شما یک مشتری داشتی که یک میلیون دلار خرید کرده امسال با آن یک میلیون دلار(30میلیرد تومان) قالی میخرد. اون ورشکست شده... یک زمانی قبل از اینکه نفت مارا بشناسند با فرش ما را میشناختند یک خارجی یک ذرع و نیم داشت به آن افتخار میکرد بعد ار 42 سال انقلاب ایران الآن فرش ایرانی در خارج از یک دهم هم کمتر شده. یارو ده هزار دلار یک قالیچه خریده الان بیاره بازار 500 دلار هم نمیخرند امنیت را از دست داده اند تا این امنیت درست نشه...تا ما با دنیا آشتی نکنیم کارمان از این بهتر نخواهد شد.
امروز خیلی راحت در دنیا از فضای مجازی استفاده میشود. حتی در امارات atm هست که دارند بیت کویین را کشف میکنند...پس راهکار داریم... و بزرگترین مشکل این است که قدر خودمان و هنرمان را نمیدانیم.
محدودیتی برای فروش یک فرش و قیمتی وجود ندارد. مشتریانی هستند که 26 یا 30 سال دارند اما ثروتی نامحدود دارند، وقتی که من قالی را به آنها عرصه کردم دیدم نمی تواند محدودیتی از نظر قیمت برای آنها داشته باشد و بازار، بازار خیلی مستعدی بود و این خود تحریمی بود که معضل قیمت را برای من تعریف کرد قبل اینکه تحریم ما را از بیرون تهدید کند در بحث قیمت تحریمی هاست که به ما ضربه میزند.
