جلسه به این صورت آغاز شد که آقای علی احمدی ذکر کردند که در بخش های مختلف تولید قالی، طراح و استادکاران ماهری وجود دارد و افرادی قابلی نیز در دانشگاه ها هستند که در خصوص فرش، کار علمی انجام دهند اما متاسفانه سیستم آکادمیک و فرش، آشنایتی با یکدیگر ندارند. تولیدکنندگان می توانند سر فصل های آموزشی را تعیین کنند و با کمک اساتید آکادمیک و سنتی، در دانشگاه ها انتقال دهند.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زده عنوان کردند که آمار دقیقی از فرش های تولید شده وجود ندارد. بنابراین چطور میتوان به آمار دقیق دست پیدا کرد؟

در ادامه آقای دکتر بیژن اربابی ذکر کردند که آمار گرفتن از فرش های تولید شده، نیازمند یک سازمان است تا این کار را انجام دهد.

در ادامه آقای علی احمدی عنوان کردند که تولیدکنندگان این آمار را نمی دهند زیرا بر این باورند که این کار به ضرر آنها می باشد.

در ادامه آقای هادی پورجهان عنوان کردند زمانی تولیدکنندگان آمار دقیق را دراختیار سیستم می گذارند که یک خدمت دو طرفه انجام شود. به عنوان مثال اگر در قبال اطلاعات، مالیات گرفته می شود به همان میزان، حمایت انجام شود.

در ادامه آقای علی احمدی ذکر کردند که سیستم کشور به سمتی می رود که اگر شما بخواهید مجوز بگیرید یا آن را تمدید کنید، آمار و اطلاعات را از شما می گیرند.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده عنوان کردند که برندسازی، می تواند اصالت فرش را تعیین نماید. تولیدکنندگان باید برندهای خود را مشخص کرده تا بتوانند سبک را تعریف نمایند. (به عنوان مثال برند فرش قم و سبک جمشیدی). بنابراین سوالی مطرح است که چطور می توان این سبک ها را به طور آکادمیک تعریف کرد و شاخص هایی که می توان آن ها را به عنوان برند تعریف کرد در چیست؟ همچنین مکتب و سبک را می توان در اصالت آورد یا فقط مختص به مشخصات فرش است؟

در ادامه آقای دکتر بیژن اربابی ذکر کردند که مکتب جریان وسیع تری را در برمیگیرد. مکتب فضای فکری است که تاثیر گذار اجتماع و یک جامعه می باشد. سبک یک جریان کوچک تری نسبت به مکتب است که فردی گراتر، مولف گراتر و برند سازتر است.

در ادامه آقای هادی پورجهان عنوان کردند که مکتب، یک کلیت محسوب می شود. فرش قم، یک کلیت است که افرادی را در بر دارد که هر کدام، با یک بینش و طرز تفکر هستند که سبک های متفاوتی دارند.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده سوالی را مطرح کردند که چطور می توان برای سبک هایی که وجود دارد ارزش گذاری کرد؟ و چطور می توان تقاضا فرش دستباف را بیشتر کرد؟ هدف این است که ارزش سبک را بالا برده تا تقاضا بالا برود.

در ادامه آقای هادی پورجهان عنوان کردند زمانی که از اصالت فرش صحبت می شود، پارامترهای موجود در آن فرش، اصالت را تایید می کند.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده سوالی را مطرح کردند که یکی از افتخارات تولیدی ها این است که در تمام استان ها، فرش قم بافته میشود. آیا این کار درست است؟

در ادامه آقای هادی پورجهان عنوان کردند در چین فرش قم بافته می شود اما به آن فرش قم نمی گویند زیرا تمام مولفه های آن رعایت نشده است. در زنجان نیز، فرش قم با پود ابریشم بافته می شود اما لطافت و درخشندگی فرش قم را ندارد.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده ذکر کردند برای بالا بردن تقاضا، نیاز است که اعتماد مصرف کننده به دست آید تا بتواند با اعتماد خرید کند و بدانند که فرش، سبک قم است اما در جای دیگر بافته شده است. زیرا ارزش فرشی که سبک قم است و در قم بافته شده است نسبت به فرشی که سبک قم است اما در جای دیگر بافته شده است، بیشتر می باشد. مصرف کننده چطور می تواند این موضوع را متوجه شده و با خیال آسوده خرید کند؟

در ادامه آقای هادی پورجهان عنوان کردند که شهرهایی که کپی برداری می کنند نتوانستند بدل اصل بسازند.

در ادامه آقای علی احمدی سوالی را از آقای رشتی زاده مطرح کردند که هدف از درست کردن سایت و صدور شناسنامه و استخدام کارمند چیست؟ طبق گفته های شما، اعتماد مصرف کننده از بین رفته است و هدف این است که مصرف کننده، اطلاعات صحیحی از کارها داشته باشد. حال اینکه سبک و مکتب فرش در کدام محدوده جغرافیایی حساب می شود را باید بر عهده ی مصرف کننده گذاشت.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده عنوان کردند که تولیدکنندگان باید بدانند که مصرف کننده، زمانی فرش می خرد که اعتماد کامل داشته باشد. بنابراین برای اعتماد مصرف کننده، اصالت کالا باید تایید شود و مصرف کننده اطلاعات صحیحی از کالای خود داشته باشد. یکی دیگر از موارد، افشا شدن قیمت است که باید برای تمام افراد، یکسان باشد و در اخر حفظ ارزش کالا می باشد که فرش دستباف ارزش خود را در طی زمان حفظ کند.

در ادامه آقای هادی پورجهان ذکر کردند در صورتی که تولیدکنندگان بخواهند که فرش مدرن تولید کنند، باید ریشه دار باشد زیرا قسمتی از اعتماد سلب شده ی مصرف کنندگان به این دلیل است که فرش ها، هیچ ایده و فکر خاصی ندارند.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده ذکر کردند که تولیدکنندگان، فرش را با ارزش کم تری به فروش رساندند و همین موضوع باعث از دست دادن خریداران فرش می باشد.

در ادامه آقای ابوالفضل خوش صحبت عنوان کردند که یکی از دلایل مخالفت با شناسنامه، رسوا شدن افرادی است که نقشه ی فرش تولیدکنندگان معروف را کپی کرده و با ارم تولید کننده آن را به فروش می رسانند که با صدور شناسنامه، این مشکل برطرف شد.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده عنوان کردند که تولیدکنندگان، زبان فرش را متوجه شده و از آن لذت میبرند، بنابراین باید زبان فرش را به مصرف کنندگان نیز آموزش دهند.

در ادامه دکتر بیژن اربابی ذکر کردند  که این کپی برداری، به دلیل اسن است که از اسم قم بهره ببرند.

در ادامه دکتر محمد مقدمی راد عنوان کردند آن چیزی که مطرح است محل جغرافیایی نیست، نوع طرح، رنگ و نقشه است، که اگر روی این موارد کار شود، مکتب قم ایجاد می شود.

در ادامه دکتر بیژن اربابی عنوان کردند که پالت رنگی تولیدی ها متفاوت است، اما ممکن است درصدی شباهت در این پالت ها وجود داشته باشد که تعریف قومی می کند.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده ذکر کردند که امروز، زیر ساخت ها آماده شده اند و تولیدکنندگان برای اطمینان مصرف کنندگان، به یک پلتفرم جمعی احتیاج دارند. شناسنامه، آیتم های مختلفی دارد که می توان به قسمت هنری آن مراجعه کرد و زبان قالی را به عنوان ارزش افزوده هنری آن، مکتوب کرد. سوالی مطرح است که چه عملیاتی صورت گیرد تا افراد از این زیر ساخت ها استفاده کنند؟

در ادامه دکتر بیژن اربابی عنوان کردند که می توان با تبلیغ کردن یا رایگان کردن بخشی از کار، این زمینه را فراهم کرد.

 در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده ذکر کردند که این کار انجام شده است و افراد می توانند در سایت ایران گره، گالری تهیه کنند و فرش های خود را به نمایش بگذارند. همچنین سه محور اصلی وجود دارد که باید در تمامی مراحل از آن استفاده شود که شامل 1. اصالت فرش 2. قیمت مصرف کننده فاش شود 3. ارزش فرش نگهداری شود

در ادامه دکتر بیژن اربابی سوالی مطرح کردند که چه اصراری هست که قیمت فرش فاش شود؟

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده ذکر کردند که مصرف کننده، دانش هنر و زیبایی فرش را ندارد، و آن را برای لوکس بودن و قیمت بالای آن میخرد و دوست دارد که این قیمت آشکار باشد. همانطور که ساعت و ماشین می خرد. اگر قیمت فروش به مصرف کننده فاش شود، مشکلی که تولیدکنندگان با فروشندگان دارند، بر طرف می شود. اگر تولیدی، قیمت مصرف کننده را اعلام نماید، بازار سالم ایجاد می شود و برای فروشندگان نیز، درصدی پایین تر از آن در نظر گیرند زیرا اگر فروشندگان با فروش فرش، سودی نداشته باشند، فرش از تولیدی نمی خرند.

در پایان، قرار بر این شد که به دلیل گسترده بودن موضوع ارزش گذاری فرش دستباف، در جلسه آینده نیز، به ادامه این موضوع پرداخته شود.