بخش اول نشست
جلسه به این صورت آغاز شده که آقای محمدرضا رشتی زاده ذکر کردند یکی از ضعف های تولیدکنندگان این است که باور ندارند چه گوهری را تولید می کنند و باید آن را به ارزش واقعی خود بفروشند، در صورتی که فرش دستباف یک کالای لوکس و هنری است. موضوع دیگری که حائز اهمیت است، هنر و صنعت دانستن فرش است در صورتی که بهتر است که آن را هنر و فرهنگ دانست، زیرا هنر و صنعت به این معناست که فرش دستباف، یک کالای صنعتی است و با قالب کار می کند و به تعداد زیاد از آن تولید می شود که این موارد می تواند جنبه ی بی ارزشی به هنر و کالا بدهد.
در ادامه آقای هادی پورجهان عنوان کردند یکی مسائلی که تولیدکنندگان به آن توجه نداشته اند، عدم جذب مشتری برای فرش های خود است تا افراد بتوانند معانی و تدابیر فرش را کشف کنند.
در ادامه دکتر حسن عزیزی ذکر کردند که بحث سواد بسری و فهم و درک آن، باید از همان ابتدا آموزش داده شود؛ به عنوان مثال معانی رنگ ها و تاثیر آن ها بر روح و روان نیاز به آموزش دارد تا بتوان آن را درک کرد و لذت برد.
در ادامه آقای هادی پورجهان ذکر کردند با نگاهی به مناطق مختلف ایران و فرش های گل فرنگ و رز بافته شده ی آنها، متوجه تفاوت آنها با یکدیگر می شوید زیرا تعداد زیادی از آنها ذهنی بافی یا حفظی بافی شده است و طراحی ندارد.
