جلسه به این صورت آغاز شد که آقای حسین بیک زاده عنوان کردند سلسله جلساتی جهت واکاوی فرش های مختلف تشکیل شده است تا با گفت و گوی دوستان، ایده و چگونگی خلق فرش دستباف ارائه شود.

ابتدا آقای محمدرضا رشتی زاده ذکر کردند افرادی که در تولید فرش نقش دارند، هر کدام رد پایی از خاطرات و امید، در قالی به جای می گذارند که بدین وسیله هم هنر خود و هم نامی از خود به یادگار می گذارند. با نگاهی به تاریخ، شاهد آن هستیم که قالی های تولید شده از نظر تکنیک بافت و رنگ، غیر از زمان صفوی وجود نداشته است. اما امروز نفیس ترین قالی های دستباف دنیا، در قم تولید می شود که از نظر کیفیت بافت و مهارت بهترین جایگاه را دارد.

در ادامه آقای هادی پورجهان عنوان کردند که ارزش فرش های صفوی، به دلیل تولید سخت آن است اما اگر این فرش در زمان فعلی تولید شود، از نظر مهندسی و طرح می تواند قوی تر باشد.

در ادامه آقای سعید علیزاده عنوان کردند که این طرح، غربی است و به ورساچ معروف است و وجود گل های داخل فرش، برای نشان دادن ایرانی بودن فرش است.

در ادامه آقای هادی پورجهان عنوان کردند که در ترنج این فرش، معمولا نمادی از شیر و خورشید بافته می شود که ریشه آن به زمان مهرپرستی برمیگردد و چندهزار سال در ایران قدمت دارد.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده سوالی را مطرح کردند که چه دلیلی دارد که هنرمندان قالی را قرینه و 4 قسمت فرش را به طور یکسان درست می کنند؟

در ادامه آقای هادی پورجهان ذکر کردند در تمامی فرش ها باید تناسبات رعایت شود؛ حتی در هنرهایی که قرینه نیست نیز باید یک تناسب خاص رعایت شود زیرا کار بی تناسب، باعث ناهماهنگ شدن و کج بودن کار می شود.

در ادامه آقای سعید علیزاده عنوان کردند که تولیدکنندگان، بر اساس سلیقه مشتریانی که خارج از ایران هستند، کار می کند که یکی از آنها، کهنه شور شدن فرش ها می باشد.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده عنوان کردند که رنگ این قالی، یک صدفی است که گران بها است و رنگ پادشاهان است

در ادامه آقای هادی پورجهان ذکر کردند تعدادی از رنگ های تولیدکنندگان، به رنگ های سلطنتی معروف است و در بعضی از طرح ها، باید از رنگ های سلطنتی استفاده شود.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده سوالی را مطرح کردند که به چه علت تولیدکنندگان دوست دارند تا اثری را از خود به جا بگذارند؟

در ادامه آقای هادی پورجهان عنوان کردند که مطلقا نمی تواند انگیزه مادی داشته باشد، زیرا انسان ها فانی هستند و از بین می روند. بنابراین فقط می توانند اثری را ازخود، در این دنیا به یادگار بگذارند.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده ذکر کردند که فرش ها، گفت و گوهایی دارند که تولیدکنندگان می توانند با این جلسات، زبان فرش را به دوستداران فرش آموزش دهند. بنابراین می توان با رنگ فرش، دیزاین و تناسب آنها در کنار هم، گفت و گوی فرش را مشخص کنند زیرا فرش، به واضحی کلمات نمی تواند مفهوم خود را بیان کنند. افراد با نگاه کردن به قالی، می توانند برداشت های متفاوتی از آن داشته باشند. سوالی مطرح است که نظر شما از گفت وگوی این قالی چیست و رنگ، طرح و ترنج قالی چه چیزی را ارائه می دهد؟

در ادامه آقای مشکاتی عنوان کردند طرح، نقش و رنگی که قالی دارد هرکدام یک مفهوم و هدف بندی دارند که باید آنها را استخراج کرد و به عنوان یک پیام و نکته برای سبک زندگی خود و آیندگان استفاده کرد. بنابراین می توان با عنوان کردن نظرات خود، آنها را سنجیده و نکات علمی آن را استخراج کرد تا در غالب شعر و داستان مدون شود.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده عنوان کردند بسیاری از هنرمندان فرش، تلاش می کنند تا برای بازار امروز، تولید داشته باشند در صورتی که سلیقه خود نیز در تولید فرش وجود دارد و مختص به بازار نیست. بنابراین تولیدکنندگان و هنرمندان، نقش مهمی در فرش دارند که این نقش، باید قوی و برجسته تر شود تا بتوان از نظر عملی آن را تعریف کرد.

در ادامه آقای محمدمهدی ایمانی ذکر کردند که تولیدات فرش، باید مطابق با سلیقه بازار باشد و نباید تنها سلیقه تولید کننده در آن دخیل باشد. تولیدکنندگان، از هم نشینی رنگ ها و ایجاد آنها در کنار یکدیگر، لذت می برند تا در نهایت تصمیم می گیرند که کار را ثبت یا آن را تکرار کنند که این موضوع می تواند به برند شدن آنها کمک کند. اما داستان فرش، شخصیت و زندگی تولیدکننده، بافنده، نقاش و... است که در تولید فرش نقش داشته اند و مختص به یک نفر نمی باشد.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده ذکر کردند اثر هنری، سبک و شیوه ای خاص دارد و بازار دوره ای اثر کلاسیک و دوره ای دیگر اثر مدرن را تقاضا می کند؛ زیرا افراد نسبت به شرایط زندگی، با آن ارتباط برقرار می کنند. قالی آقای علیزاده، نشان دهنده ی دوره ای از فرش های ترنج دار و نقشه ورساچه ی قم است که این قالی با 7 رنگ تولید شده است در صورتی که تولید این قالی با تعداد رنگ کم، سخت تر می باشد و امکان خطا در آن بیشتر است. این قالی تناسبات رنگی، حاشیه و ترنج را رعایت کرده و هارمونی را حفظ کرده است. امروزه دغدغه ی اصلی تولیدکنندگان، بالا بردن ارزش فرش دستباف و رساندن آن به ارزش واقعی است زیرا فرش ابریشم، سلطنتی و اشرافی می باشد.

در ادامه آقای علی اشعری فرد عنوان کردند که این فرش بسیار زیباست و حس پاییز را منتقل می کند.

در ادامه خانم مهدیه ملاحسینی ذکر کردند که این فرش، یک کالای لوکس می باشد و بسیار زیباست و خریداران خاص خود را دارد.

در ادامه دکتر حسن عزیزی عنوان کردند که هنرها باید تقسیم و تفکیک شوند. بخشی از هنرها سلیقه افراد نیستند و جنبه تزئین دارند و بخشی از آنها عامیانه است و بر اساس نیاز یا سلیقه افراد می باشد.

در ادامه آقای علی احمدی عنوان کردند زمانی که هنرمندان، یک اثر هنری تولید می کنند وجوه هنری آنها برجسته است زیرا یک کالای لوکس و لاکچری تولید می کنند در صورتی که آن را به عنوان یک کالای تجاری می بینند. بنابراین هدف تولیدکنندگان، فروش کالای لوکس و لاکچری خود است تا بتوانند هزینه های جانبی تولید را پرداخت کنند. مسئله ای که برای تولیدکنندگان حائز اهمیت است بعد تجاری کالا است، به همین علت با توجه به سلیقه ی بازار، کالای خود را تولید می کنند.

در ادامه آقای احمد رجبیان عنوان کردند توصیه ما بر این است زمان تولید، بازار هدف را ببینید و فرش هایی که مطابق با سلیقه دنیا است را تولید کنید؛ زیرا تولیدکنندگانی هستند که نمی توانند فرش های خود را به فروش برسانند و در آخر تولیدات خود را متوقف می کنند که این کار، به تولیدکننده، بافنده و سرمایه اقتصادی و ملی ضربه وارد می کند. تولیدکنندگان نباید بر اساس سلیقه خود فرش تولید کنند زیرا فروخته نمی شود و رونقی در صنعت فرش ایجاد نمی شود.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده عنوان کردند که برای ایجاد بازار بهتر، نیاز به افرادی است که خواهان فرش دستباف هستند در صورتی که به این مسئله توجه ای نشده است. فرش دستباف، کالایی است که عمر طولانی دارد اما تولیدکنندگان آن را همچون کالایی که عمر کوتاه مدت دارد می فروشند و ارزش آن را پایین می آورند. تجارت، باعث می شود تا تولیدکنندگان، ارزش هایی را برای فرش های خود مشخص کنند به طبقه ی هنر برود و به ارزش واقعی خود برسد.

در پایان، تصمیم بر این شد تا در جلسه ی بعد به واکاوی فرش هادی پورجهان پرداخته شود.