بخش اول نشست
جلسه به این صورت آغاز شده که آقای محمدرضا صدیقیان فرشی از تولیدات خود را برای نقد و بررسی ارائه دادند و عنوان کردند که نقشه این فرش برای دو دهه اخیر است که با 23 رنگ طراحی و بافته شده است اما با مشورت دوستان، تصمیم بر تولید این نقشه با تعداد رنگ کم گرفته شد که مورد پسند مخاطبان بسیاری قرار گرفت.
در ادامه آقای هادی پورجهان ذکر کردند که امروزه به دلیل هیاهو زندگی، فرش های ساده تر با تعداد رنگ کمتر مخاطبان بیشتری را جذب می کند و می توان گفت زیبایی در سادگی است.
در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده ذکر کردند کف ساده ی وسط این فرش بسیار زیباست زیرا رنگ آبی آن به درستی انتخاب شده است و اصیل است و پخش شدن رنگ طلایی در آن، ارزش این فرش را بالا برده است. یکی از مشکلات رایج در فرش، هنر و صنعت دانستن آن است که تکرار این موضوع، باعث صنعتی شدن بافت شده است، در صورتی که باید آن را هنر و فرهنگ دانست.
در ادامه آقای حسین بیک زاده سوالی را مطرح کردند که کم کردن تعداد رنگ برای این فرش، بر اساس سلیقه بازار بوده یا بر اساس سلیقه و مشورت با دوستان است؟
در این باره آقای محمدرضا صدیقیان عنوان کردند که با کم شدن تولیدات فرش، گفتگو و جلسات، دیدگاه خاصی از سلایق اروپا در من شکل گرفت که باعث تولید فرش با سلیقه اروپایی شد و مورد پسند افراد نیز واقع شد.