جلسه به این صورت آغاز شد که آقای محمدرضا رشتی زاده عنوان کردند دو مشکل اساسی در حوزه فرش دستباف وجود دارد که باید به آن پرداخته شود:

1. تایید اصالت کالا

2. افشا شدن قیمت

هم اکنون برای اصالت فرش، شناسنامه ای طراحی شده است که صحت اطلاعات را تایید میکند و قیمت آن مناسب می باشد تا افرادی که فرش های دستباف گران قیمتی ندارند نیز، بتوانند این شناسنامه را تهیه کنند.

در ادامه آقای علی احمدی عنوان کردند که دو مشکل مطرح شده مربوط به تجارت فرش می باشد. بیش از 90%  فرش های دستباف، به صورت غیر مستقیم و با واسطه فروش می روند. در اینجا سوالی مطرح است که در فروش فرش دستباف، مانور قیمت به چه صورت است و فرش ها با مارک و برند تولیدکننده صادر می شود یا مارک آن تغییر میکند؟

دراین باره آقای ابوالفضل خوش صحبت عنوان کردند که مانور در قیمت ضعیف می باشد و اغلب طرف مقابل قیمت را تعیین می کند. همچنین فرش های خاص که مشابه ندارد، به اسم تولیدکننده می روند اما در فرش های جدید که نقشه ی مشابه دارند، مارک تولیدکننده ای که نقشه ی آن کپی شده است بر روی فرش زده می شود. 

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده عنوان کردند که با شفافیت قیمت، اطمینان به مصرف کننده برمیگردد. اگر فروشندگان از همکاری با تولیدکنندگان سود نبرند، دیگر فرش دستباف خریداری نمی کنند. بنابراین بهتر است مرام نامه ای میان فروشندگان و تولیدکنندگان تنظیم شود تا قیمت فروش فرش را با یکدیگر تعریف کنند.

در ادامه آقای علی احمدی ذکر کردند افرادی که واسطه گری می کنند، از شفافیت قیمت و شناسنامه ای که تولید کننده فرش را مشخص می کند، جلوگیری می کند زیرا واسطه تمایل دارد که فرش را با حداقل ترین قیمت خریداری کند و تولیدی توان این کار را ندارد. بنابراین بهتر است تا نقدینگی واحدهای تولیدی تامین شود و توان سرمایه آنها بالا برود تا بتوانند فرش های خود را با قیمت مناسب بفروشند، در غیر این صورت، تولیدکنندگان وابسته به واسطه ها می باشند.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده عنوان کردند امروزه، تکنولوژی می تواند به تولیدکنندگان کمک کند، به صورتی که فرش های خود را قیمت گذاری کنند و در یک صحفه مجازی ارائه دهند. نحوه قیمت گذاری فرش دستباف، شامل هزینه ای که فرش تولید می شود تا رسیدن به دست مصرف کننده و هزینه تبلیغات می شود.

در ادامه آقای علی احمدی ذکر کردند به گفته ی تجار فرش در داخل و خارج از کشور، شبکه ی فروش فرش دستباف ایرانی بسیار ضعیف می باشد زیرا عرضه نسبت به تقاضا زیاد است و باید تولید کاهش یابد. همچنین اضافه کردند که فرش دستباف، کالای لوکس، هنری و گران بها می باشد و در زمان ارزش گذاری، نمی توان قیمت مشخص شده ای را برای آن تعیین کرد اما می توان بر اساس قیمت تمام شده و سود حاصل از فرش، قیمت حداقلی آن را مشخص نمود.

در ادامه آقای محمدرضا صدیقیان عنوان کردند که بهتر است سایتی طراحی شود تا فرش های قیمت گذاری شده در آن نمایش داده شود و تولیدکنندگان بتوانند برای این سایت تبلیغات کنند. همچنین اضافه کردند که بسیاری از تولیدکنندگان، تولیدات خود را کاهش داده اند و برای دستمزد بافندگان با مشکل مواجه شده اند. تولیدکنندگان باید درصدی از هزینه و زمان خود را صرف تبلیغات کنند و ارزش کالای خود را در طی زمان حفظ کنند.

در ادامه آقای هادی پورجهان عنوان کردند که سایت و فروشگاه مجازی، نیاز به همپوشانی دارد که می توان تفاهم نامه ای تنظیم کرد تا فرش دستباف، قیمت مشخصی داشته باشد و افراد در راستای منافع جمعی حرکت کنند و در این راه نلغزند.

در این باره آقای محمدرضا رشتی زاده اضافه کردند با مشخص کردن هدف، می توان به نتایج خوبی دست پیدا کرد که هدف اصلی تولیدکنندگان، فروش و سوددهی بهتر است. فرش دستباف جزء لیست خواسته های مردم نیست و برگرداندن اعتماد به مصرف کنندگان بسیار مهم و حیاتی است. هم اکنون بهتر است انجمنی تاسیس شود تا آیتم های لازم برای ارزش گذاری فرش دستباف ارائه شود و این ارزش گذاری به صورت آزمایشی بر روی فرش ها انجام شود تا در صورت موفقیت، قیمت ها فاش شود. با فاش شدن قیمت ها، اعتماد مصرف کنندگان نیز برمیگردد و فرش دستباف، بازار دست دوم پیدا می کند.

در ادامه آقای جواد کاظمی عنوان کردند که بد بودن بازار، دلایل مختلفی دارد که قسمتی از آن در عرضه و برندسازی است و قسمت عمده ی دیگر در چگونگی تولید فرش می باشد که باید عیب یابی شود.

در ادامه آقای محمدرضا رشتی زاده عنوان کردند اگر تولیدکنندگان برای برند سازی هزینه کنند، به مشتری هایی که خواهان کالای لوکس هستند دست پیدا می کنند. اگر کالای اصل و کپی مشخص شود، مصرف کننده ای که کالای اصل و لوکس می خواهد مشخص می شود و قیمت فرش را مطابق با ارزش واقعی آن پرداخت می کند و در بازار دست دوم نیز، فرش کپی با قیمت کمتر عرضه می شود. همچنین در صورت کپی بودن نقشه ی فرش با تشخیص کارشناس، در شناسنامه ذکر می شود که نقشه، اقتباس شده از چه برندی می باشد.موضوع دیگری که حائز اهمیت است، هنر فرهنگ دانستن فرش است زیرا در هنر و صنعت، کالای تولید شده مدت زمان مشخصی گارانتی دارد در صورتی که فرش دستباف ایرانی می تواند چندنسل را گارانتی دهد که بهتر است آن را هنرفرهنگ دانست.  

در ادامه آقای ابوالفضل خوش صحبت عنوان کردند که شناسنامه دار کردن فرش های دستباف، ارزش آن را بالاتر می برد تا مصرف کنندگان فرش بدون شناسنامه خریداری نکنند، به صورتی که فرش دارای شناسنامه، ارزش و قیمت بیشتری نسبت به فرش بدون شناسنامه دارد. همچنین اضافه کردند که تشکیل بازار دست دوم برای مصرف کنندگانی که فرش دستباف میخرند و می توانند آن را در طی زمان به قیمت بفروشند، می تواند قدم بزرگی باشد.

در پایان قرار بر این شد که آیتم های تاثیرگذار در قیمت و فروش فرش در جلسه آینده توسط دوستان ارائه شود.